posted on 15 Nov 2009 23:47 by alienboon in my-dad
ช่วงนี้ทำตัวเป็นลูกกตัญญูกลับบ้านหาพ่อกับแม่บ่อยขอรับ
ไม่รู้จะทำอะไรให้พ่อกระผมมีความสุข ท่านไม่ได้ต้องการอะไรมาก
ทุกครั้งที่กลับไปกระผมจึงชงกาแฟดื่มกับท่านตอนเช้า
กระผมมีที่บดกาแฟด้วยมืออยู่ หนึ่งอัน ใช้เดินทาง
ช่วงนี้ไม่ได้ไปไหนก็เลยเอาไปทิ้งไว้ที่บ้าน
จากนั้นก็ใช้ท่านพ่อกระผมบด
เป็นกิจกรรมที่ทำร่วมกับท่านพ่อ
หลังจากนั้นกระผมก็จะชงดื่มกันคนละแก้วกับท่านพ่อกระตุ้นให้สดชื่น
แต่ช่วงนี้สิ่งที่ทำให้ท่านพ่อสดชื่นมากที่สุดก็คือ ไอ้เจ้าตัวนี้
มาเมื่อไหร่ พ่อแม่มันทิ้งทันที เนื่องจากโดนรุมทึ้ง(ถ่ายพ่อกับแม่เจ้านี่ไม่ได้เลย...หายจ้อย
)
อากงขออุ้มบ้าง
โอ...หลานรัก
งับ...ปล่อยกระผม....ที
edit @ 16 Nov 2009 00:08:05 by alienboon
posted on 19 Aug 2009 11:38 by alienboon in my-dad
ไปหัวหินเมื่อวันเสาร์ แวะกินข้าวแกงริมทางแถวเพชรบุรี
ในร้านเปิดเพลงนี้ ทำให้กระผมนึกถึงพ่อที่ชอบร้องเพลงนี้
ช่วงทำงาน หรือ ช่วงที่ท่านสบายใจ
ไม่ได้เห็นท่านพ่อกระผมร้องเพลงมานานแล้ว
สงสัยต้องไปหาคาราโอเกะมาให้ร้องซักหน่อย
ขับร้อง - ธานินทร์ อินทรเทพ
งานเพลง - ทวีพงษ์ มณีนิล
ฝากเพลงนี้มากับสายลมผ่าน
จากใจที่แตกแหลกลาญ
และฟุ้งซ่านด้วยคิดถึงเธอ
น้ำคำทำนองดังนกการ้องเพ้อเจ้อ
แต่ก็ห่วงเธอเสมอ
ไม่เคยลืมเธอสักแม้นาที
เกิดมาโชคดีชะตาบุญหนัก
เธอจึงมากมีคนรัก
กรรมแสนหนักตกที่ฉันนี่
ฉันมันคนเลวเลวเสียไม่มีชิ้นดี
ก็ขออยู่ไปอย่างนี้ประสามีประสาเคยมา
**บุญ ฉันมีแค่เป็นสะพาน
ให้เธอข้ามพ้นสายธาร
สู่แดนสุขขีชีวา
บัดนี้ ถึงวันที่เธอรอมา
ฉันจึงมีแต่น้ำตา
รินหลั่งมาอวยพรให้
แหละคงนับวันเธอจะเหินห่าง
ฉันเองก็มืดหมดทาง
สิ้นทุกอย่างเลิกคิดฝันใฝ่
เห็นเธอไปดีก็ขอให้ดีเรื่อยไป
สักนิดเคยห่วงฉันไหม
อย่างน้อยถามใครฉันตายหรือยัง
ฝากเพลงถึงเธอ - ธานินทร์ อินทรเทพ