alienboonดาวดวงประหลาดของกระผม

ช่วงนี้ทำตัวเป็นลูกกตัญญูกลับบ้านหาพ่อกับแม่บ่อยขอรับ

ไม่รู้จะทำอะไรให้พ่อกระผมมีความสุข  ท่านไม่ได้ต้องการอะไรมาก

ทุกครั้งที่กลับไปกระผมจึงชงกาแฟดื่มกับท่านตอนเช้า

กระผมมีที่บดกาแฟด้วยมืออยู่ หนึ่งอัน  ใช้เดินทาง 

ช่วงนี้ไม่ได้ไปไหนก็เลยเอาไปทิ้งไว้ที่บ้าน

จากนั้นก็ใช้ท่านพ่อกระผมบด

เป็นกิจกรรมที่ทำร่วมกับท่านพ่อ

หลังจากนั้นกระผมก็จะชงดื่มกันคนละแก้วกับท่านพ่อกระตุ้นให้สดชื่น

แต่ช่วงนี้สิ่งที่ทำให้ท่านพ่อสดชื่นมากที่สุดก็คือ  ไอ้เจ้าตัวนี้

มาเมื่อไหร่  พ่อแม่มันทิ้งทันที  เนื่องจากโดนรุมทึ้ง(ถ่ายพ่อกับแม่เจ้านี่ไม่ได้เลย...หายจ้อย)

อากงขออุ้มบ้าง

โอ...หลานรัก

งับ...ปล่อยกระผม....ที

edit @ 16 Nov 2009 00:08:05 by alienboon

ไปหัวหินเมื่อวันเสาร์ แวะกินข้าวแกงริมทางแถวเพชรบุรี

ในร้านเปิดเพลงนี้   ทำให้กระผมนึกถึงพ่อที่ชอบร้องเพลงนี้

ช่วงทำงาน  หรือ ช่วงที่ท่านสบายใจ

ไม่ได้เห็นท่านพ่อกระผมร้องเพลงมานานแล้ว

สงสัยต้องไปหาคาราโอเกะมาให้ร้องซักหน่อย

ขับร้อง - ธานินทร์ อินทรเทพ
งานเพลง - ทวีพงษ์ มณีนิล

ฝากเพลงนี้มากับสายลมผ่าน

จากใจที่แตกแหลกลาญ

และฟุ้งซ่านด้วยคิดถึงเธอ

น้ำคำทำนองดังนกการ้องเพ้อเจ้อ

แต่ก็ห่วงเธอเสมอ

ไม่เคยลืมเธอสักแม้นาที

เกิดมาโชคดีชะตาบุญหนัก

เธอจึงมากมีคนรัก

กรรมแสนหนักตกที่ฉันนี่

ฉันมันคนเลวเลวเสียไม่มีชิ้นดี

ก็ขออยู่ไปอย่างนี้ประสามีประสาเคยมา

**บุญ ฉันมีแค่เป็นสะพาน

ให้เธอข้ามพ้นสายธาร

สู่แดนสุขขีชีวา

บัดนี้ ถึงวันที่เธอรอมา

ฉันจึงมีแต่น้ำตา

รินหลั่งมาอวยพรให้

แหละคงนับวันเธอจะเหินห่าง

ฉันเองก็มืดหมดทาง

สิ้นทุกอย่างเลิกคิดฝันใฝ่

เห็นเธอไปดีก็ขอให้ดีเรื่อยไป

สักนิดเคยห่วงฉันไหม

อย่างน้อยถามใครฉันตายหรือยัง