alienboonดาวดวงประหลาดของกระผม

กระผมเป็นคนชอบเดิน 

นั่งรถไฟฟ้าแล้วเดินต่อไปที่หมาย

การเดินทำให้หลายสิ่งหลายอย่างช้าลง

ได้มองรอบๆ เห็นเรื่องราวต่างๆ

แต่การเดินของกระผมไม่ได้ราบรื่นตลอด

อุปสรรคอย่างนึงของการเดิน คือพื้น

ถ้าเรามองเห็นความขรุขระ  หลุม บ่อ 

ก็สามรถหลบมันได้

แต่ที่คับแค้นใจกระผมเป็นที่สุดนั่นคือ  พื้นที่มองไม่เห็นหลุม

มันก็คือพื้นกระเบื้องที่ปูทางเดินนั่นแหละขอรับ

เพียงแต่บางแผ่นนั้น มันมีหลุม พร้อมกับน้ำที่ขังอยู่ข้างใต้

เมื่อเหยียบลงไป น้ำข้างใต้ก็จะถูกแรงกดจากตัวเรา พุ่งเข้าหาเท้าอีกข้าง

ทำเอาเละเทะไปหมด

เมื่อเจอพื้นแบบนี้ทีไร กระผมต้องเดินให้ช้าลงกว่า เดิม

คอยคาดเดาเอาว่า แผ่นไหนมันจะเป็นหลุม

พอจะเดาได้ว่าถ้าขอบมันมีน้ำซึม ก็ต้องระวังและเบาฝีเท้าหน่อย

แต่ถ้าเผลอย่ามใจเมื่อไหร่  เป็นอันเท้าเลอะทุกที

อยากให้ทางเท้าเป็นทางพื้นเทปูนธรรมดาจัง  จะได้เดินอย่างโล่งใจ