เมื่อทุกสิ่ง...ล้วนส่องแสง...ในตัวเอง
posted on 20 Nov 2007 20:41 by alienboon in movies
เมื่อคืนก่อน...ได้ดูหนังใน true เรื่องนึง...
ชื่อเรื่อง everything is illuminated นำแสดงโดย...เอลิจาห์ วู๊ด
หนัง...ดำเนินเรื่องง่ายๆ...ว่าด้วยคนยิว...
เดินทางกลับไปที่ ยูเครน...เพื่อตามหาคนในรูปที่ถ่ายคู่กับปู่เค้า....
ดูแล้ว...ประทับใจ..มาก...อิ่มเอม....
นึกถึงเรื่องคล้ายๆกัน....with honors
หนังว่าด้วยการมีตัวตนอยู่ของคน.....
ฟังแล้วก็...ยากแฮะ...ไม่รู้จะอธิบายยังไง.....
ทั้งสองเรื่องคล้ายๆกัน...คือ...การสะสม....
เรื่องแรกพระเอก...สะสมวัตถุ...ที่ผ่านเหตุการณ์ด้วยกันมาในชีวิต
เรื่องที่สอง...ตัวเอก...เก็บก้อนหิน...ที่อยู่ในเหตุการณ์...ที่เค้าเจอ....
บางก้อน...เล่าถึงการ...จากลา.......
ของบางชิ้น...เล่าถึง...คนในครอบครัว....
ทั้งสอง...เล่าเกี่ยวกับความทรงจำของคน......
บางครั้งก็ไม่อยากจำ...แต่...เมื่อมันผ่านเข้ามาแล้ว....
มันก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา.....
ดังนั้นของทุกชิ้นที่อยู่รอบๆตัวเรานั้น...ล้วนมีเรื่องราว....
แม้กระทั้งก้อนหิน.....
..........................
เมื่อตอนอายุ...ประมาณ ยี่สิบแปด...ยี่สิบเก้าปี......
กระผมชอบหนังเรื่อง with honors มาก....
จนเอามาทำตามครั้งนึง....
มันทำให้กระผมจดจำเรื่องนึงได้อย่างขึ้นใจ......
ตอนนั้น...กระผมมี...เพื่อนคนนึง....ได้เสียชีวิต....
เพราะ...ขับรถประสานงา...กับรถสิบล้อ....
หลังเกิดเหตุ....ศพ...ถูกนำ...กลับบ้านที่...นครศรีฯ
เพื่อนคนนี้...กระผมรู้จักจากการทำงาน....
เค้า...เป็นคนขับรถอุปกรณ์ประกอบฉาก...
การทำหนังเรื่องนึง...ทำให้กระผม...สนิทกัน....
หลังจากจบหนัง...กระผมก็ใช้บริการเค้ามาตลอด....
จนเค้าไปวิ่งรถให้หนังเรื่องนึง...แล้วก็เกิดเหตุการณ์นี้....
........................
กระผมตัดสินใจ....ที่จะไปงานศพเค้า.....
หลังจากชักชวนเพื่อนๆและลูกน้อง.....
มีคนร่วมเดินทางกับกระผม...รวมแล้วก็สามคน....
กระผมไม่เคยขับรถไกลขนาดนั้น....
แต่ก็ตัดสินใจแล้ว....
.......และเป็นสิ่งสุดท้าย..ที่กระผมจะทำให้...เค้าได้
กระผม...ขับรถ...รวดเดียวจนถึงชุมพร....
แล้วจอดพักรถ.....
เมื่อหายเหนื่อย.....ก็ออกเดินทางต่อ.....
จนสุดท้ายถึงที่หมาย....
เมื่อถึงตำบลบ้านเกิดของเค้า....ที่บ้านเค้าก็จัดที่นอนให้...
ทั้งที่กระผมไม่เคยรู้จักกับที่บ้านเค้ามาก่อน....
กระผมนอนที่นั่น...ด้วยความรู้สึกประหลาด....
ไม่น่าเชื่อ...คนขับรถ...คนเดียว...ที่ทำงานให้กระผม....
ไม่นานนี้....เค้ายังขับรถให้...ทีมงานกระผมอยู่เลย....
บางครั้งงานเร่ง....เค้าก็มาช่วยทำฉาก ....
ตอนนี้....เค้าไม่อยู่แล้ว....
กระผมเดินทางมาเกือบสิบชั้วโมง....
แต่...ไม่สามารถ...หลับตาได้.....
เมื่อถึง...ตอนเช้า...กระผม...ไปร่วมงานศพเค้า....
........................
เวลาผ่านไป...จนบ่าย...เค้าย้ายศพจากบ้าน....
กระผม...กลายเป็นกลุ่มที่มาจากกรุงเทพฯกลุ่มเดียว
ที่มางานศพเค้า......
ไม่เข้าใจ...ทำไมทีมงาน...หนังเรื่องอื่น...ที่เค้าทำงานด้วย...
ทำไมไม่มีใครมา.....
.........
กระผม...เศร้าใจ....เค้ากำลังกลายเป็นความทรงจำ....
เมื่อเวลาผ่านไป...คนก็จะลืมเลือน.....
เหมือนเค้าไม่เคยมีตัวตน...อยู่....
กระผม...นึกถึงหนังเรื่อง with honors
กระผมก้มลงหยิบ...ก้อนหิน...ขนาดกำลังดี.....
ทิ้งลงในกระเป๋ากางเกง.....
แล้ว...ขับรถ...กลับบ้าน.......
หินก้อนนั้น...อยู่กับกระผมมาเกือบสิบปี.....
บนโต็ะทำงาน.....
เมื่อมองมันทุกครั้ง...ทำให้กระผมนึกถึงเค้า.....
นึกถึงตอนที่นั่งรถข้างๆเค้า...คุยเรื่องเกี่ยวกับงาน....
คุยเรื่องที่บ้าน.....
ไม่น่าเชื่อ...หินก้อนเดียว...ทำให้...กระผมจดจำเรื่องราวต่างๆ
เกี่ยวกับเค้า...ได้มากมาย...
เเม้บางเรื่อง...จะเลือนราง.....
ไม่ชัดเจนก็ตาม.....
edit @ 20 Nov 2007 23:34:59 by alienboon
edit @ 21 Nov 2007 00:12:47 by alienboon
ขอให้ก้อนหินเตือนใจเสมอ
#1 By นกฮูกดีไซน์ on 2007-11-20 23:28