คนที่แสนดี

posted on 17 Dec 2006 06:25 by alienboon in my-video

หลังจากหดหู่มานาน...ไม่ได้เข้ามาอัพ BLOG เลย

พยายามไล่หาสาเหตุของความหดหู่....ได้หลายแนวคิดใน comment

นำไปใช้บ้าง....ทำให้สันนิษฐานได้ว่าน่าจะเกิดจาก......

งานที่ค้างและทำใช้เวลานานจนไม่ได้ทำงานส่วนตัว

และอีกอย่างคือโรคประจำตัว.....คิดเอาเองว่าถ้าไม่หาทางเยียวยา

มันคงมาประจำตัวแน่ๆ....เดาเอาว่าเกิดอาการไตอ่อนแอ....

เพราะเมื่อสองปีที่แล้วเคยเกิดอาการคล้ายๆกัน.....อ่อนเพลีย

หดหู่....ปวดเมื่อยเนื้อตัวตลอดเวลา....ฉี่บ่อย.....ปวดหลัง

จนไปหาหมอ....จึงได้รู้ว่ามีอาการ...ที่จะนำไปสู่โรคไตในอนาคต

มาปีนี้เป็นอีก....แต่ยังไม่มีเวลาไปหาหมอ....ต้องดูแลตัวเองจริงๆจังๆซะแล้ว

วันนี้ต้องตื่นมาเพราะท่านแมวที่บ้าน...ปลุก...ขอออกไปข้างนอก

มันพยายามอย่างหนัก...กระโดดเกาะหน้าต่างอยู่สองสามครั้ง

จนทนมันไม่ได้ก็เลยตื่นมา...เปิดให้มันออกไป...

ก็เลยนอนไม่หลับเลย....อยู่ดีๆก็เกิดอยากจะอ้พ BLOG ขึ้นมา

หลังจากทอดทิ้งมานาน....ช่วงนั้นไม่เกิดอาการอยากจะพิมพ์อะไรเลย

จริงๆว่าจะเล่าเรื่องงานเก่าๆที่เคยทำ....ก็เลยขึ้นชื่อเรื่องคนที่แสนดีไว้

แต่กว่าจะเข้าเรื่องได้...ก็เฉไฉไปหลายบรรทัด....

คนที่แสนดี...เป็นงานที่กระผมทำให้คุณนันทิดา แก้วบัวสาย

ดีใจมากที่ได้ทำงานนี้...แต่ก็ยากสุดๆ....ถ่ายสามวันแบบมั่วๆ...

วันแรกคือตามไปถ่ายตอนเค้าถ่ายปก...กระผมไปแอบเก็บภาพมา

หลังจากนั้นมาคิดเรื่องต่อจากที่ถ่ายมาได้....ไม่ได้คิดเรื่องก่อน

วันที่สองตั้งกองถ่าย...ที่บ้านคุณนันทิดาเอง.....

เรื่องได้แรงบันดาลใจจากตัวแกเองด้วย....แต่บาง shot กระผมก็แอบเอา shot

ในหนังฝรั่ง..เรื่องนึงมาใช้....จำชื่อเรื่องไม่ได้แล้วแฮะ...

วันที่สามเป็นการถ่ายเพิ่มเพราะที่ถ่ายมาสองวัน...ดันเล่าไม่จบเรื่อง

ก็เลยต้องไป...แอบใช้ไฟของกองอื่นเค้า.....

สุดท้ายได้งานออกมาแบบนี้....จริงๆตัดครั้งแรกๆเป็นแนวลึกลับ

แต่ครีเอทีฟสรุปว่าไม่เหมาะ...กับนันทิดา...

เรื่องประมาณหญิงคนนึงเจอประกาศขายบ้านของแฟนเก่า

แล้วก็ซื้อไปเพื่อที่จะระลึกถึงความหลัง....

ที่ตัวเองเคยใช้ชีวิตที่นี่..........เฮ้อ........

Tags: love, memory, nantida10 Comments

เราดูไม่ได้ แต่อ่านเรื่องย่อก็แลดูเศร้านะ

ดูแลสุขภาพบ้างนะค่ะ เราว่า ใจมันห่อเหี่ยว กายมันก็พาลไม่มีแรง ตอนนี้ก็ล้มป่วยเหมือนกัน เซ้งงง

#1 By only human*EM on 2006-12-17 11:30

โอ้ งานพี่เกี๊ยมนี่ส่วนใหญ่เป็นโรแมนติกปนเศร้านิดๆแฮะ

ตัดต่อเจ๋งมุมกล้องแจ๋ว > [] <~ ชอบช่วงผ้าปูสีแดงมากๆ

ตื่นแล้วรึขอรับ กะว่าจะโทรไปหาช่วงบ่ายๆแต่ขอหางานซักพักเน้อ (ติดลม)
กว่าจะเสร็จคงช่วงเย็นพอดี

ปล. รักษาสุขภาพด้วยนะจ๊ะ ทางนี้ก็คือๆกัน

(พูดให้ตัวเองด้วย)

#2 By Blood Lust Vampyre (::[o]::) on 2006-12-17 13:19

ซึ้งมากเลยท่าน ถ่ายทอดออกมาเป็นภาพได้อย่างตรึงความรู้สึกอดีตได้อย่างน่าประทับใจจริงๆ

#3 By Lolay on 2006-12-17 18:22

เห็นด้วยกะ #2 ชอบช่วงผ้าปูแดง
สวยงามซาบซึ้งมาก
แอบได้อารมณ์ เปนชู้กับผี แฮะ
บ้านเก่าๆ และใจที่ยังถวิลหาถึง
บรื๋อออออ

#4 By Sunday Syndrome on 2006-12-17 23:17

ตากล้องสนิทกัน...ตอนนี้ถ่ายให้มะเดี่ยว(ผู้กำกับสิบสาม)ประจำแย้ว...
ชอบทำงานกับตากล้องคนนี้...สนุกดีขอรับ

#5 By alienboon on 2006-12-18 00:34

ซาบซึ้งงตรึงใจจับจิต...เว่อร์ไปป่ะแหะๆๆๆๆๆ

ไปตรวจสุขภาพม้างน่ะค่ะท่านเพ่...เพื่อโลกที่สดใสต่อไป

#6 By :D on 2006-12-18 09:52

อืม นัดแนะกับเพื่อนว่าจะทำหนังสือเล่มเล็กๆ
เป็นจดหมายตอบโต้ของคนสองคน
ผู้ชายเคยอยู่ในบ้านหลังนั้นแล้วเป็นฝ่ายเดินออกมา
ผ่านไปเจ็ดปี ผู้ชายกำลังจะตาย เลยเขียนจดหมายมาขอโทษ
..โดยไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่เดิมหรือเปล่า

กลับกลายเป็นว่า ในบ้านหลังเดิม
ผู้หญิงคนหนึ่งที่มาอยู่บ้านหลังนั้น กำลังรอคอยใครบางคนที่ทิ้งเธอไปที่บ้านหลังเดิม

เหมือนคนหนึ่งหนีออกไป และรอคอยการค้นพบ
และอีกคนก็รอคอยอยู่ที่เดิม เพราะกลัวเขากลับมาแล้วไม่เจอ

คนสองคนไม่ได้รอคอยกันและกัน
แต่ในวันที่ผู้ชายคนที่เขียนจดหมายมาตายจาก
ผู้หญิงคนที่เฝ้าขังตัวเองในห้องก็คิดได้ว่าจะปิดประตูหน้าต่าง
..เฝ้าแต่รอคอยในบ้านนั้นไม่มีประโยชน์

หากบางทีเขาคนนั้นคงกำลังรอคอยเธอออกไปตามหาเช่นกัน

อย่าไปบอกเพื่อนดิฉัน เพราะเขาเขียนในส่วนของตัวเองจบแล้ว
เอิ๊กๆ ดิฉันยังดองงานในส่วนจดหมายจากเธอผู้รอคอยไว้เลย

#7 By จดหมายถึงหนูนุ่น on 2006-12-18 14:47

เห็นงานคุณก็เยอะแล้วไม่รู้ว่าคุณรู้จักพวกคุณจอมอะเปล่าลองไปคุยกะพวกเขาดูก็ได้ งานของพวกเขาแนวมากๆ แนนก็ร่วมกะเขาเหมือนกันคะ
รู้สึกว่างานของคุณจอมก็จะประมาณวีดีโอแบบนี้เหมือนกัน