ไม่ได้กลับไปที่มหาวิทยาลัย...มาพักนึง.....

ปีนี้มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้น.......การเสียเพื่อนกับรุ่นพี่ในช่วงก่อนวันอาจารย์ศิลป์

ทำให้กระผมอยากกลับไปที่มหาวิทยาลัย....อยากกลับไปยืนที่ๆสร้างตัวตนกระผมขึ้นมา

18:15 น. กระผมออกจากที่ทำงานเดินทางไปกับรุ่นน้องที่จบสถาปัตย์มา

19:30 น. กระผมถึงมหาวิทยาลัย....เดินเข้าไป...กลิ่นดอกแก้วที่เคยคุ้นจมูก...โชยมาเบาๆ

เด็กวัยรุ่นหลายคนร่าเริงกัน......

ปีนี้ที่สนามบาสว่างเปล่า....ไม่มีเวทีแสดงดนตรีใดๆ

เดินผ่านตึกเดคฯ....ตึกถาปัด...มีซุ้มขายของ..เรียงราย....

บรรยากาศเก่าๆกลับคืนมา.....

เมื่อถึงลานอาจารย์ศิลป์...รุ่นพี่รุ่นน้องรวมตัวกันอยู่ที่นั้น....

ทักทายกัน...ความอบอุ่นกลับมาในความรู้สึก....เข้าไปกระตุ้นตัวกระผมให้ตื่นขึ้น

แวะเข้าไปไหว้อาจารย์ที่เคยสอนกระผม...รู้สึกดีเหลือเกิน

ออกมานั่งดื่มเบียร์กับเพื่อนๆ...รุ่นน้อง...นั่งคุยความหลัง...หัวเราะในเรื่องอดีต

เสียงดนตรี...นุ่มนวลกว่าวันวาน...เป็นเพราะน้องๆที่ที่คณะดุริยางค์

เป็นคณะน้องใหม่ที่มหาวิทยาลัยมาได้ซักพักแล้ว

ฟังไปก็เพลินดี...แต่ก็อดนึกถึงเพื่อนๆ...รุ่นน้องในคณะที่เวลามีงานก็จะขยันซ้อม

แล้วมาเล่นโชว์กัน...สมัยนั้นแม้ไม่ได้เซียนกัน...แต่ความมันส์นั้นสุดยอด

ยิ่งเวลายิ่งดึก...ก็เริ่มมันส์สุดๆ....บางครั้งถึงกับกระโดดไปเต้นบนเวทีกันเลย

นั่งฟังซักพักฝนก็กระหน่ำ....น้ำท่วมเท้าเปียก........ดนตรีหยุดซักพักแต่ไม่นาน

เสียงเพลงก็กลับมาดังอีก...ผู้คนออกไปเต้นท่ามกลางสายฝน...

แรกๆก็กางร่มกับ....หลังๆก็กลายเป็นกลางสายฝน

กระผมอมยิ้ม...ความสุขเก่าๆกลับมาหา....

ซักพักเพื่อนชวนขึ้นไปบนตึก....

กระผมไม่ได้ขึ้นไปเป็นสิบปีได้แล้ว....

เมื่อได้ขึ้นไป...เหมือนที่นั่นถูกหยุดเวลาไว้...ทุกอย่างใกล้เคียงเดิม

กระผมยืนอยู่ในห้องเรียนกับเพื่อน....ความหลังย้อนกลับมา....

ต่างตนต่างมีความสุขเมื่อได้คิดถึงมัน.....

คืนนั้นเมื่อกระผมกลับบ้าน...แวะกินก๋วยเตี๋ยวกับเพื่อนในรุ่นอีกสองคน

คุยกันออกรส...แต่สุดท้ายต้องแยกกัน...ต่างฝ่ายต่างกลับไปหาครอบครัว

กระผมกลับบ้าน...โดนแฟนกระแนะว่า "ไหนบอกจะกลับสี่ทุ่มไง"

กระผมได้แต่ยิ้มๆ.......

คืนนั้น...กระผมนอนหลับอย่างเป็นสุข....ก่อนนอน...

นึกถึงคำ...ศิลปะยืนยาว...แต่ชีวิตสั้นนัก....

กระผมคิด"วันพรุ่งนี้ของกระผม....ต้องใช้มันให้คุ่มค่าที่สุด"


edit @ 2006/10/20 07:15:39

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อ่าว อ่าวว

ศิลปะยืนยาว ชีวิตสั้น

แต่ได้ข่าวว่าเมื่อวานนอนลูกเดียวหนิเพ่

โอเค... มันเป็นวันหยุดนี่เนอะ

#1 By Sunday Syndrome on 2006-09-21 00:44

พรุ่งนี้ ก็สายเสียแล้ว...

ที่ที่สร้างเรา

#2 By pakakal_lasentra on 2006-09-21 00:56

ศิลปะยืนยาว...แต่ชีวิตสั้นนัก... ชอบๆ

#3 By rafilmstruck on 2006-09-21 02:59

หนูก็จะใช้ให้มันคุ้มค่ามากที่สุดเหมือนกัน...โย่วๆๆๆ

#4 By :D on 2006-09-21 09:27

เมื่อวานเกิดอาการขี้เกียจกระทันหันขอรับ

#5 By alienboon on 2006-09-21 09:49

โหย เสียดายปีนี้ไม่ได้ไป

#6 By Lolay on 2006-09-21 10:30

background ลายตาจังเลยครับ แต่ก็ดูเป็นศิลปะดีนะ

#7 By rukjung on 2006-09-21 16:22

#8 By lekasus on 2006-09-21 20:30

คิดถึง..คิดถึง
ขอบคุณที่นำบรรยากาศมาฝาก
อ่านแล้ว..ก็ได้แต่ คิดถึง
..
..

ศิลปากร .. ที่รัก

...

#9 By Mailbox No.6 on 2006-10-09 01:37