alienboonดาวดวงประหลาดของกระผม

ฮันนีมูน....ของกระผมกับแฟนนั้น....ใช้เวลาเท่าที่จำได้น่าจะ...ยี่สิบเจ็ดวัน

จากกรุงเทพนั่งรถไฟตู้นอน.........................ถึงชุมพรลงเรือไปเกาะเต่า..........

ถึงเกาะเต่าพักประมาณห้าหกวันนั่งเรือต่อไปเกาะพงัน.................................

อยู่เกาะพงันสามสี่วันนั่งเรือต่อไปเกาะสมุย...........................อยู่สมุยได้สองวัน

นั่งเรือข้ามมาสุราษฎฯต่อรถตู้ไปภูเก็ต.........เบียดทรมานหลายชั่วโมง......

ถึงภูเก็ตอยู่สามสี่วันนั่งรถบัสไปหาดใหญ่.........นอนหาดใหญ่หนึ่งคืน

เช้าหาแลกเงิน....นั่งรถบัสข้ามประเทศไปปีนัง............นอนปีนังสามคืน

กินติ่มซำแสนอร่อยนั่งรถบัสต่อไปกัวลาลัมเปอร์........ท่องเที่ยวอยู่น่าจะสามคืน

เจอตึกแฝด....ขึ้นเกนติ้งฯ.....จุใจแล้วนั่งรถต่อไปมะละกา.................

เมืองมะละกาเป็นที่ๆประทับใจสุดๆ..........เล็กๆ......งดงาม.............

หลงอยู่ที่นั่นน่าจะสี่วัน...............แทบไม่อยากกลับ...........................

ถึงตอนนั้นตรวจดูเงินในกระเป๋า....เช็คราคาตั๋วเครื่องบินกลับเมืองไทยจากสิงดโปร์

ซวยแล้ว.......เงินเหลือซื้อไม่พอสำหรับสองคนถ้าจะข้ามไปสิงคโปร์แล้วบินกลับ

บัตรเครดิตก็ไม่มี.....เอทีเอ็มก็เบิกไม่ได้........แต่ก็อยากจะข้ามไปสิงคโปร์

อุตส่าห์มาถึงนี่แล้วนั่งรถอีกสองสามชั่วโมงก็ถึง.......................................

คำนวณแล้ว.....ถ้าข้ามไป....พักสามสี่วัน....นั่งรถกลับมาที่กัวลาลัมเปอร์

ห้าหกชั่วโมง.....ตั๋วเครื่องบินถูกกว่าสองสามพัน.........

หรือถ้าเพลินเงินหมด.......ก็ค่อยๆนั่งรถกลับไปตามทางที่เคยมา

ตัดสินใจแน่วแน่ไปดีกว่า...........นับแต่นั้นวิบากกรรมก็เกิดขึ้น

ไปที่ท่ารถบัส......ซื้อตั๋ว.....คอยรถนานมากๆ......สองสามชั่วโมง

วางแผนว่าไปถึงเดินหาที่พักที่ lonely planet แนะนำสบายๆ

ซวยแน่ไปถึงก็น่าจะมืด....แถมไม่ค่อยรู้จักทาง.....

ระหว่างรอพอดีเจอฝรั่งคู่นึงคุยกันสนุก...เค้าแนะนำที่พักให้.....

ก็เลยคิดว่าจะพักที่นั่น......สักพักฝรั่งคู่นั้นก็ไปเพราะคิวเค้าได้ไปก่อน

กระผมกับแฟนต้องคอยอีกชั่วโมงได้..........

เมื่อได้ขึ้นรถ......ออกเดินทางก็ใกล้ค่ำ.......นั่งไปจนถึงสะพานที่จะข้ามไปเกาะสิงคโปร์

คนลงก่อนกันหมดคันรถ.....งงครับตกลงไม่มีคนข้ามไปเลยหรือไงว่ะ

ก็เลยถามคนขับรถว่ามันข้ามไปหรือเปล่า.......รถก็เคลื่อนเข้าหาด่าน.........

มันก็บอกว่าไปพี่เดี๋ยวไปจอดแถวออชาด.....เราก็โอเค......

มันก็บอกว่าเดี๋ยวเข้าด่านแล้วให้เราไปตรวจคนเข้าเมืองเดี๋ยวมันจะจอดคอยอีกด้าน

มันทำหน้าใจดีมากๆ.......กระผมก็ใจชื้น.....เพราะถ้าไปลงที่มันบอก....

หาที่พักที่ฝรั่งคู่นั้นแนะนำไม่น่ายาก..........

เมื่อตรวจคนเข้าเมืองเสร็จ.....กระผมกับแฟนก็ออกมาอีกด้านมองหารถบัสที่มาด้วย

อะฮ้า.......อะฮ้า........ไม่อยู่ว่ะ.....

ยังมองโลกในแง่ดี....เค้าคงยังไม่ออกมา.....

คอยอีกเกือบชั่วโมง.....เอาแล้วละสิ....โดนรถบัสทิ้งซะแล้ว.......

ยังไม่ได้ศึกษาข้อมูลของเมืองเลย.....

แล้วจากตรงนี้ต้องนั่งอะไรไปว่ะเนี่ย.....แล้วมันมีรถหมดหรือเปล่าว่ะ

ซวยแล้ว..........รถเมล์ที่จอดรับคนมันก็มีหลายเบอร์เหลือเกิน......

แล้วเบอร์ไหนว่ะเนี่ย....................................แง.................

เวลาคืบคลานไปสี่ทุ่มนิดๆ........หลังจากถามคนแถวนั้นก็เลยตัดสินใจ

ขึ้นรถเมล์คันนึงไปลงแถวๆออชาด..................

ไปถึงเกือบห้าทุ่ม.......ไม่รู้ทิศทาง.....นี่เป็นครั้งแรกที่มาถึงต่างเมือง

ดึกขนาดนี้แถมยังไม่มีที่พัก....ของแบกเต็มหลังหนักโคตร...........

เดินไปหาที่พักที่ฝรั่งคู่นั้นบอก...........ครึ่งชั้วโมงกว่าจะเจอ.......

โอ้.....พระเจ้าจอร์จ......มันเต็มแล้วซิเนี่ย.................................

ทำไงดีว่ะมาฮันนีมูนนะ........มันต้องสวีทกันซิ......ไม่น่าต้องลำบากขนาดนี้

เดินคอตกไร้จุดหมาย.........มีคนมาแนะนำที่พักก็เหมือนจะไม่ดีก็เลยยังไม่ตัดสินใจ

จะเที่ยงคืน....หิวก็หิว.....แต่ยังไม่มีที่พักเลย...................

เปิด lonely planet หาที่พักที่ใกล้ๆแถวนั้น....เลือกได้อยู่ที่นึง.....ราคาน่าจะอยู่ในงบ

รู้สึกจะเป็นเหมือนที่พักของชาวคริสต์.....ไปถึงต้องขึ้นไปอีกหกชั้นได้มั้ง

ใจเต้นตุ่มๆต่อมๆมันจะใช้ได้เปล่าว่ะ.....................

ประตูลิฟท์เปิดกลิ่นแขกโชย............................................................

แต่ก็สะอาดใช้ได้..................ด้วยความเหนื่อยมากๆก่อนจะเกิดปัญหาครอบครัวกัน

ตัดสินใจพักที่นั้น..............................................

จบไปหนึ่งด่าน........แต่ที่พักที่นี่งบเกินจากที่คิดมาสามสี่ร้อย

จะทำไงต่อไปดี........ซวยแล้วเพราะคำนวนงบมาค่อนข้างพอดี

แต่ยังพอมีงบซื้อของคนละสองสามพันบาท........เอาหล่ะ

ไม่ช็อปปิ้งก็ได้เที่ยวอย่างเดียว..................................................

จะกลับบ้านยังไงไม่รู้ขอเที่ยวไว้ก่อน

edit @ 2006/08/07 02:14:04