alienboonดาวดวงประหลาดของกระผม

เกาะเต่า...เย้ายวนใจ...ดูรูปแล้วนึกถึงตอนไปดื่มกินน้ำผึ้งพระจันทร์
ครั้งแรกที่ได้ไปต่างจังหวัดกับแฟน...หลังงานแต่งงานได้สองสามวันก็ออกเดินทาง
นั่งรถไฟตู้นอน...ถึงชุมพรประมาณตีห้า....กินกาแฟยามเช้าเสร็จก็ไปนั่งเรือด่วน
ประมาณสองชั่วโมงนิดๆก็ถึง...
จำได้ว่าสมัยก่อนเคยมาสองสามครั้ง...ส่วนใหญ่จะนั่งเรือนอน
เรือออกประมาณเที่ยงคืน...กว่าจะถึงก็เช้า...
นอนเล่นบนหลังคาเรือใช้ไฟฉายเขียนไปรษณียบัตรหาแฟน...
ระหว่างที่คอยเรือเทียบฝั่ง...แหงนหน้ามองดาวได้แต่คิดว่าอยากพาแฟนมาด้วย

ในที่สุดก็สมหวังเมื่อสามปีที่แล้ว...ก็พาแฟนมาฮันนีมูนซะ
มาถึงก็นั่งรถสองแถวไปอีกด้านหนึ่งของเกาะ...จำได้ว่า
มาครั้งแรกๆยังไม่มีที่พัก...แต่คราวนี้มีแล้วสร้างบนชะง่อนเล็กๆ
ต่ำลงไปไม่มีหาดแต่ก็เล่นน้ำได้...
เข้าไปถึงมีหมาตัวนึง...กระดิกหางต้อนรับ...
แล้วเดินตาม...ไม่ห่าง...ตั้งแต่วันแรกยันวันสุดท้ายมันมาอยู่ที่ห้อง
เดินมารับ...ไปส่ง...ตลอด...ประทับใจมากๆ
อยู่ที่เกาะเกือบอาทิตย์...เช่ามอเตอร์ไซด์...ท่องเที่ยวไปทั่ว
ตระเวนกินอาหารหลากชนิด...เม็กซิโก...อเมริกัน...อิตาลี...ฯลฯ
เช่าเรือวนรอบเกาะ...พาแฟนดำน้ำดูประการัง...
แฟนกระผมแทบไม่อยากขึ้นเลย....
ลงเกาะนางยวน...ฝนกระหน่ำ...นั่งกินข้าวกลางสายฝน
ในเรือ...โรแมนติกอย่าบอกใครเลย....
แต่ก็หนาวสุดๆ.......
ยามค่ำคืนอยากดูหนังก็ไปเดินตามร้านอาหารเลือกโปรแกรมกัน...
แล้วก็นั่งดู...สุขใจเหลือเกิน....ปล่อยเวลาผ่านไปไม่ต้องคิดอะไรมาก
ตอนนั้นออกเดินทางอย่างไม่มีหมายกำหนดการคิดกันไว้ว่า
ไปเรื่อยๆ...ชอบที่ไหนก็พักที่นั่น...
ตอนแรกคิดว่าคงน่าจะซักสองอาทิตย์......
ที่ไหนได้...เตลิดเกือบเดือน...แถมหลุดไปถึงสิงคโปร์
เงินเกือบหมด...คิดว่ากลับไม่ได้ซะแล้ว....
ช่างเป็นการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์...ที่ยาวนาน...และกระผมก็จดจำมันได้ตลอดชีวิต

edit @ 2006/07/31 00:01:12